تـک پـردیــس : اولین و جامع ترین مجله اینترنتی در ایران

« بـه نـام مهـربـانتـرین مهــربـانـان » حکـــایت غـــــربــت بیایید حتی یکبار هم که شده این حکایت را بخوانیم : ای مسافر بیابان های تنهایی ..... می خواهم غربتت را حکایت کنم ، غربتی که دوازده قرن ریشه دوانیده ، غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته ، غربتی که حتی برای برخی محبانت غریب و ناشناخته است ، غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند. یه خواهش ... جهت تعجیل در فرج امام زمان ( عج ) و سلامتی نایب بر حقش مقام معظم رهبری صلواتی بفرست و به ادامه مطلب بروید.

از کجا آغاز کنم ؟ از دوستان شکوه کنم یا دشمنان ؟ دوست داشتم از همان اول اذان عشق تو را در گوشم زمزمه کرده بودند ، ای کاش کامم را با نام تو بر می داشتند و حرز تو را همرام می کردند. مهــدی جــان ! دوست داشتم با نام نامی تو زبان باز می کردم. ای کـاش..... مهدکودکم مهد آشنایی با تو بود. کاشکی در کلاس اول دبستان آموزگارم الف بای عشق تو را برایم هجی می کرد و نام زیبای تو را سرمشق دفترچه تکلیفم قرار می داد. در دوره راهنمایی هیچ کس مرا به خیمه سبز تو راهنمایی نکرد در سالهای دبیرستان کسی مرا با تو که مدیر علم امکان هستی پیوند نزد در کتاب جغرافی ما صحبتی از " ذی طوی " و رضوی نبود. در کلاس تاریخ کسی مرا با تاریخ غیبت ، غربت و تنهایی تو مرا آشنا نساخت. در درس دینی به ما نگفتند " باب الله " و " دیان دین " حق تویی ، دریغ که در کلاس ادبیات آداب ادب ورزی به ساحت قدس تو را گوش زد نکردند ! افسوس که در کلاس نقاشی چهره مهربان تو را برایم به تصویر نکشیدند ! چرا موضوع انشای ما به جای " علم بهتر است یا ثروت " از تو و از ظهور تو و روش های جلب رضایت تو نبود ؟ مگر نه بی تو نه علم خوب است و نه ثروت ؟ کاش در کنار زبان انگلیسی زبان گفت و گو با تو را نیز که آشناترین و دیرین ترین مونس فطرت های بشر است به ما می آموختند ! قطب شمال و جنوب جغرافیایی و قطب مثبت و منفی آهن ربا و خواص آنها را شناختم اما ندانستم که قطـب عـالـم امکـان تـو هستـی و چرا تو را به این صفت می نامند. با مثبت بی نهایت و منفی بی نهایت در ریاضیات آشنا شدم آن زمان کسی از این مفاهیم برایم مصداق عینی ترسیم نکرد بعده متوجه شدم که شما خاندان ، اصل و منشا همه زیبایی ها و سرچشمه تمام خوبی ها و معدن همه خیرات عالم هستید و برعکس دشمنان شما منشا هر چه ظلمت رذالت ، دنائت و پلیدی در عالم هستند . ای کاش در کنار انواع و اقسام فرمول های پیچیده ریاضی ، فیزیک و شیمی فرمول ساده ارتباط با تو را نیز به من یاد می دادند " وقتی برای کنکور درس می خواندم کسی مرا برای ثبت نام در دانشگاه معرفت و محبت امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) تشویق نکرد نمی دانستم که عناوینی همچون دکتر ، مهندس ، پروفسور و..... . قراردادهایی در میان انسان هاست که تنها به کار ، کسب ، ثروت ، قدرت ، شهرت و منزلت اجتماعی و گاهی خدمت در این دنیا می آید اصلاً " .... در این وادی نبودم. مهــدی جــان ! در دانشگاه هم کسی برایم از تو سخن نگفت کسی به سوی تو دعوت نمی کرد هیچ استادی برایم اوصاف تو را بیان نکرد و نگفتند تو ناجی هستی تو مهربانی ، مهربانتر از مادر به طفلش می خواهی دستمان را بگیری و نجاتمان بدهی نه خونمان را بریزی ! ( همانگونه که شیطان در اذهان ما به جهت نابود نشدنش فرو برده است ) کار کرد . دروس معارف اسلامی و تاریخ اسلام جبران کسری معدل دانشجویان بود !!! نه اینکه تبلیغات مذهبی نماز جماعت ، اردوهای سیاحتی زیارتی ، مسابقات قرآن و نهج البلاغه و.... خبری نباشد کم و بیش یاد می شد اما در همین عرصه نیز تو سهمی نداشتی و غریب و مظلوم و " از یـاد رفتـه " بودی. پس از فراغت از تحصیل نیز اداره زندگی و دغدغه معاش مجالی برای فکر کردن راجع به تو برایم باقی نگذاشت ! اینک اما در عمق ضمیر خود تو را یافته ام چندی است با دیده دل تو را پیدا کرده ام در قلب خویش گرمای حضورت را با تمام وجود حس می کنم گویی دوباره متولد شده ام تعارف بردار نیست زندگی بدون تو – که امـام عصـر و پـدر زمانـه ای – " مردگی " است و اگر کسی هم چون من پس از عمری غفلت به تو رسید... حـق دارد احساس تولـدی دوبـاره کنـد... حـق دارد از تـو بخواهد از این پس او را رهـا نکنـی و در فتنه ها و ابتلائات آخرالزمان از او دست گیری ... حـق دارد به شکرانه این نعمت پیشانی ادب بر خاک بساید و تـو را از خـدا بخواهد که دیگر بیایی ... منتظـرم ... منتظـرم ... منتظـرم ... منتظـرم ... منتظـرم ... منتظـرم ... و در همه احوال می گویم : " اللهم عجل لولیک الفرج "