مامان گفت: «نه!»

رضا پرسید: «پس چرا آنجا به من اخم کردی؟»

مامان گفت: «چون تو آنجا با دوستت نشسته بودی و هی با هم درگوشی حرف می‏زدید.»

رضا گفت: « آخه آنجا نمی‏شد بلند بلند حرف زد.»

مامان گفت: «وقتی چند نفر در یک جا نشسته‏اند، خوب نیست که دو نفر با هم درگوشی صحبت کنند. پیامبر هم این کار را دوست ندارد.»

حیف شد بچّه‏ها که قیصر رفت

شاعری مهربان و دانا بود

بود کلّ زمین برایش تنگ

بس که او اهل آسمان‏ها بود

شعرهایش شبیه رود روان

رفت تا جاودان شود یک عمر

اسم شخصیت بازی ما دانیه.دانی خیلی گشنشه. اون همیشه با زبونش حشره ها رو شکار می کنه.شما باید روی حشرات کلیک کنید تا اون بتونه اون ها رو بخوره.مگس 10 امتیاز، سنجاقک 20 امتیاز و پروانه 30 امتیاز داره. مواظب باشید!!!قورباغه می تونه طعمه های دانی رو

شانه به سر بر روی درختی در جنگل لانه ای داشت. او منتظر بود تا بچه هایش به دنیا بیایند. یک روز ابری او برای پیدا کردن غذا از لانه بیرون رفت اما وقتی برگشت دید، باد لانه اش را خراب کرده است. روی شاخه ی درختی نشست و شروع به گریه کرد. در همین موقع دو تا سنجاب که از آن نزدیکی می گذشتند، صدای گریه او را شنیدند و با دیدن لانه فهمیدند که او چرا گریه می کند.سنجاب ها به طرف شانه به سر رفتند و به او گفتند:« اصلا ناراحت نباش، ما یک فکری برایت می کنیم. صبر کن تا ما برگردیم.»

ای درختان تناور

من شما را دوست دارم

مثل شالیزار تشنه

رودها را دوست دارم

مثل‏ گل‏های بهاری

دوستم با ابر و باران

دوست دارم دشت‏ها را

مثل آب چشمه ساران

چون پرستوهای وحشی

جلد کلنگ

یک روز عده‏ای در راه چکمه‏ای دیدند. به دلیل آنکه تا آن روز هرگز به چنان چیزی برنخورده بودند، هر کدام نظری داد.

اولی گفت: «عصا است.»

دومی گفت: «خرجین است.»

بالاخره آن را به کدخدا نشان دادند و از او سوال کردند که چیست؟

کدخدا نظری به لنگه چکمه کرد و گفت «خب روشن است دیگر این جلد کلنگ است.»

آن صدای آشنا

وقتی بچه‏ها به کلاس آمدند جمله‏ای را با خطی بسیار زیبا بر تابلو دیدند:

خانم پرسید: «این جمله را چه کسی نوشته است؟»

همه ساکت شدند. دست خط، شبیه هیچ‏یک از بچه‏های کلاس نبود. خانم گفت: «هیچ‏کس ننوشته است؟»

چند دقیقه‏ی بعد، صدای وحشتناکی شنیده شد. سوسمار به بچه‏هایش گفت: «شکارچی‏ها در حال نزدیک شدن هستند. بهتر است که دور شوید.» بچه سوسمارها سریع دور شدند. شکارچی‏ها نزدیک آبگیر رسیدند.

کشتی مسافربری در وسط دریا دست خوش طوفان شده و نزدیک غرق شدن بود. مسافران، از ترس و هراس داد و فریاد می‏کردند و هر یک در فکر نجات خویش بودند. در این میان مردی با کمال خونسردی مشغول خوردن غذا بود.

از او پرسیدند: «چه‏طور می‏توانی در یک چنین وضعی غذا بخوری؟!»

مرد گفت: «مگر نشنیده‏اید که دکترها گفته‏اند: «با شکم گرسنه نباید آب خورد؟»